X
تبلیغات
رایتل

نان و گل سرخ

ما در اینجا از دغدغه های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی جامعه می گوئیم...

جمهوری اسلامی عامل اصلی ناامنی اقتصادی، سیاسی و اجتماعی

مقامات جمهوری اسلامی هر از گاه برای دعوت از سرمایه های خارجی از امنیت در ایران صحبت میکنند. ادعای امنیت را در مقایسه با اوضاع خاورمیانه و کشورهای نظیر عراق، لیبی و … که در اثر دخالت نظامی آمریکا و قدرت های جهانی به چنین شرایطی سوق یافته اند، در مقابل جامعه جهانی میگیرند. اما واقعیت این است در صورتی که ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی با دخالت نظامی مشابه روبرو میشد، با سناریوی به مراتب سیاه تر از این کشور ها مواجه میشد. 
ادامه مطلب ...

تاریخ ارسال: شنبه 22 فروردین 1394 ساعت 00:33 | چاپ مطلب

دروغ بزرگ؛ (نوشتاری کوتاه پیرامون تاثیر مذاکرات هسته ای بر معیشت کارگران)

“پرواضح است که ماهیت چنین تفاهم و توافقی در راستای نفع واقعی طبقه ی کارگر و ۹۹ درصدی ها نخواهد بود.بسیار ساده لوحانه است که توافق میان ارتجاع و امپریالیسم را در راستای منفعت واقعی کارگران دانیم.هرچند نباید این را نافی آن دانست که در صورت تحلیل مشخص از مذاکرات و اتخاذ جهت گیری  و کنش گری صحیح در مبارزه ی طبقاتی،میتوان آنرا مبدل به پاشنه ی آشیل حکومت ساخت.” 
ادامه مطلب ...

تاریخ ارسال: دوشنبه 17 فروردین 1394 ساعت 13:19 | چاپ مطلب

اسلام محمدی: دین توحش و خون و مرگ و بربریت (گرامی باد یاد فرخنده!)

گروهی از مردان بیمار و جنایتکارو متعصب اسلامی روز ۵ شنبه (۱۹ مارس/ ۲۹ اسفند) با شنیعترین شکل ممکن یک دختر ۲۷ ساله به نام فرخنده را مورد حمله قرار دادند و جان او را در ملا عام و در مقابل چشمان پلیس مزدور افغانستان گرفتند. جانوران اسلامی به‌طرزی وحشیانه و درد آوری با سنگ‌ و چوب و چماق و لگد فرخنده بی دفاع را مورد حمله قرار دادند، جسد او را سوزاندند و در رودخانه ی در کابل انداختند. روز یکشنبه (۲۲ مارس/ ۲ فروردین) پیکر فرخنده، در میان نفرت اجتماعی مردم کابل و بر روی شانه های زنان حمل گردید و در گورستان کابل به خاک سپرده شد. خطیب مرتجع مسجد وزیر اکبر خان کابل به دلیل فتوا دادن و دست داشتن در این جنایت از طرف مردم در مراسم خاکسپاری بیرون رانده شد. 
ادامه مطلب ...

تاریخ ارسال: یکشنبه 16 فروردین 1394 ساعت 20:01 | چاپ مطلب

مبارزه برای افزایش دستمزد در فاز تازه

افزایش هفده درصدی حداقل دستمزد و بیانیه شش تشکل کارگری برای حداقل دستمزد سه میلیون تومانی نقطه پایانی بود بر اتکا و استناد جنبش کارگری ایران بر ماده چهل و یک قانون کار در مبارزه برای حداقل دستمزد. سالهاست که حداقل دستمزد کارگران مطابق کفاف زندگی یک خانواده چهار نفره تعیین نمیشود بلکه با معیار های خود رژیم اسلامی یک سوم خط فقر است. سالهاست که جلسات شورایعالی کار، یعنی جلسه کارفرماها، دولت و شوراهای اسلامی، تکرار شوم تصمیم گیری برای تحمیل فقر به دهها میلیون کارگر در ایران است.  
ادامه مطلب ...

تاریخ ارسال: شنبه 15 فروردین 1394 ساعت 10:05 | چاپ مطلب

انقلاب کارگری به استثمار و اشکال مختلف ستم پایان میدهد

در دنیای پر از نکبت و فلاکت امروز، چه بسیارند احزاب و سازمانهایی که خود را چپ و انقلابی میدانند، اما صرفاً به رفرم در ممالک توسعه یافته، و تحول در ساختارهای روبنائی جوامع استبدادی و اختناق زده فکر میکنند و اساساً از میان رفتن مناسبات و شیوۀ تولید سرمایه داری را ضروری نمیدانند! آنها که از قرن نوزدهم میلادی بدین سو در جنبش های کارگری در اطرف و اکناف جهان نفوذ داشته اند، پیگیرانه خط رفرمیستی و رویزیونیستی را تبلیغ و ترویج کرده اند. ماحصل چنین سیاست تعامل گرانه ای یا به بیان صحیح تر، خدمت به طبقات بالا دست توسط این احزاب و سازمانها ( پارلمانتاریست، و سوسیال دموکرات و… ) ایزوله شدن مبارزات رادیکال کارگری در سطح جهان بوده است. 
ادامه مطلب ...

تاریخ ارسال: پنج‌شنبه 13 فروردین 1394 ساعت 14:58 | چاپ مطلب

باز هم دستمزدها!

در پاسخ به انتقادهای مربوط به دستمزدهای مصوب سال ۱۳۹۴ وزیر کار مدعی شدند که “برای اولین بار پس از انقلاب دستمزدها بالاتر از رقم تورم تعیین شده است”. 
تولید یاوه و حرف صد تا یک غاز در مورد طبقه کارگر، بارزترین مشخصه جمهوری اسلامی است. اینرا چه دوست و چه دشمن رژیم نمیتوانند منکر گردند. از مقامات اعلاء تا هر امام جمعه، از هر پارچه فروش بازار تا دانشجوی اولین درس دانشگاه دست چندم اقتصاد شهرستان فلان، با کمال میل درمسابقه اظهار فضل در مورد نرخ تولید و بارآوری کار و اشتغال شرکت میجویند. دست بر قضا همگی بر لزوم کار بیشتر و توقع کمتر کارگر توافق کامل را نشان میدهند! 
ادامه مطلب ...

تاریخ ارسال: دوشنبه 10 فروردین 1394 ساعت 22:26 | چاپ مطلب

فرخنده

نامش فرخنده بود

و او، همچو پیچکی زیبا

بر شاخساران بهار

قد برافراشته بود.

  
ادامه مطلب ...

تاریخ ارسال: یکشنبه 9 فروردین 1394 ساعت 22:36 | چاپ مطلب

جنایتِ هولناکی دیگر، در افغانستان

خبرها تکان‏دهنده ‏اند و تصاویر دردآور و وحشی‏گری انسان‏ها تنفر بر انگیز. همه‏ ی این‏ها دارد به‏ موازات رشد تکنولوژی، صنعت و افکار بشریت و آن‏هم در قرن بیست‏ و ‏یکم اتفاق می‏افتد. در چنین عصرُ و وضعیتی، هر “دعانویس” و “رمال”ی، قانون‏گذار شده است و هر اُملی مجری.

بی‏راهه نیست که در چنین عصری، جهان، شاهدِ جنایات بی‏شمار و اعمال شنیع از جانب حامیان سرمایه و تاریک اندیشان، در حق محرومان و مخالفینِ مناسبات کنونی‏ست. اعمال شنیع‏ی که قابل هضمُ و قابل تصور نیست. براستی که بانی چنین فجایع‏ی دردناکی چه کسانی‏ اند و دلیل این‏همه نابسامانی‏ها، و تعرض, بی‏رحمانه به پایه‏ ای‏ترین حقوق انسانی و آن‏هم در دُوران به اصطلاح دمکراسی و آزاداندیشی در چیست؟ قرار و مدارهای قدرت‏مداران بین‏ المللی و انتظارات و توقعات مردمِ دربند و ندارِ کشورهای تحت سلطه، چه بوده است و امروزه، محروم‏ترین اقشار جامعه، شاهد چه اعمال و کارکردی از جانب دولت‏مردانِ، جای‏گزین‏ اند؟ 


ادامه مطلب ...
تاریخ ارسال: شنبه 8 فروردین 1394 ساعت 21:27 | چاپ مطلب

زنان منطقۀ ما در برابر بنیادگرائی و مردسالاری

هر بار که حرکت های انقلابی در منطقه ما شکست می خورد و ضد انقلاب با ایدئولوژی اسلامی برای سرکوب دستاوردهای انقلاب و حفاظت از سرمایه، دین و سنت وارد عمل می شود، این زنان هستند که آماج مقدم حملات وحشیانۀ بنیادگرایان فاشیست قرار می گیرند. این را در فردای  شکست انقلاب شکوهمند ایران تجربه کرده ایم و امروز هم آن را در فردای شکست «انقلاب عرب» مشاهده می کنیم. اگر فاشیست های آلمانی، یهودیان را به عنوان “حلقۀ ضعیف” و هدفی بی دفاع آماج حملات خود قرار می دادند؛ اگر نئونازی ها و نئوفاشیست های امروزین اروپائی مسلمانان و مهاجران را در هیئت “حلقۀ ضعیف” زیر حملات خود گرفته اند؛ در منطقه ما، این زنان هستند که به عنوان “حلقۀ ضعیف” ، هدف مقدم حملات فاشیست های بینادگرای اسلامی قرار گرفته اند. 
ادامه مطلب ...

تاریخ ارسال: پنج‌شنبه 6 فروردین 1394 ساعت 22:02 | چاپ مطلب

چهارمین راهپیمایی جهانی زنان برای آزادی و برابری

چهارمین راهپیمایی جهانی زنان روز ٨ مارس آغاز شد و پایانش برای ١٧ اکتبر ٢٠١۵ برنامه ریزی شده است. هدف این راهپیمایی مبارزه با مردسالاری، سرمایه داری و نژادپرستی است که نه فقط زندگی روزمره زنان، بلکه مردان را نیز تحت تأثیر عواقب وخیم خود قرار داده اند. بدیهی است که این سه پایه ی اصلی ستم گری منشائی به جز برنامه های دولت ها ندارند که برای نجات قدرت های اقتصادی و مالی، سیاست هایی را برمی گزینند که خود بحران های متعدد مالی، غذایی، زیست محیطی و اجتماعی را موجب شده اند. 
ادامه مطلب ...

تاریخ ارسال: چهارشنبه 5 فروردین 1394 ساعت 19:24 | چاپ مطلب